Carthian Movement

Το Καρθιανό Κίνημα είναι η νεότερη από τις πέντε μεγάλες Συμμαχίες της κοινωνίας των βαμπίρ. Γνωστό για την ριζοσπαστική του προσέγγιση στην πολιτική των Ομόαιμων, οι Καρθιανοί προωθούν την αλλαγή, την επανάσταση και την κατάρρευση των παραδοσιακών ιεραρχιών. Αγκαλιάζουν μια μεγάλη ποικιλία πολιτικών ιδεολογιών, από τη δημοκρατία έως τον αναρχισμό, και στέκονται σε άμεση αντίθεση με τις αυταρχικές δομές των Invictus και της Lancea et Sanctum. Το Κίνημα είναι καταφύγιο για επαναστάτες, ονειροπόλους και εκείνους που πιστεύουν σε μια πιο ισότιμη κοινωνία βρικολάκων.

Στην καρδιά του, το Κίνημα προωθεί τα ατομικά δικαιώματα, τη συλλογική δράση και την πίστη ότι κάθε Ομόαιμος έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει το δικό του πεπρωμένο. Σε αντίθεση με τις αυστηρές ιεραρχίες των άλλων Συμμαχιών, οι Καρθιανοί αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα στη σκέψη και πειραματίζονται συνεχώς με νέες μορφές διακυβέρνησης και κοινωνικής οργάνωσης. Είτε μέσω της δημοκρατίας είτε μέσω του σοσιαλισμού ή άλλων μορφών διακυβέρνησης, πιστεύουν στη δυνατότητα κάθε βαμπίρ να έχει λόγο στη διακυβέρνηση.

• Ανοχή: Οι Καρθιανοί αγκαλιάζουν ένα ευρύ φάσμα πολιτικών ιδεολογιών, από φανατικούς σοσιαλιστές μέχρι αναρχο-ατομικιστές, αρκεί αυτές οι ιδέες να συμβάλλουν στους συνολικούς στόχους του Κινήματος για ελευθερία και ισότητα.
• Συλλογική Δράση: Το Κίνημα ενθαρρύνει τη συλλογική δράση και την αμοιβαία υποστήριξη μεταξύ των Ομόαιμων. Ο απομονωτισμός αποθαρρύνεται και το covenant πιστεύει στην οικοδόμηση δικτύων υποστήριξης για να αντιμετωπίσει τη μοναξιά της αθανασίας.
• Ατομικά Δικαιώματα: Οι Καρθιανοί πιστεύουν ότι κάθε βρικόλακας έχει ορισμένα απαράγραπτα δικαιώματα και ότι η καταστολή αυτών των δικαιωμάτων από τις παραδοσιακές Συμμαχίες πρέπει να βρει σθεναρή αντίσταση.
• Προσαρμοστικότητα: Οι Καρθιανοί είναι γνωστοί για την ικανότητά τους να προσαρμόζονται γρήγορα σε μεταβαλλόμενα πολιτικά περιβάλλοντα, συχνά διεισδύοντας σε υπάρχουσες δομές εξουσίας για να προωθήσουν τους στόχους τους από μέσα.

Στον πυρήνα της Καρθιανής πρακτικής βρίσκεται ο λαϊκισμός, η αναζήτηση νομιμοποίησης των κυβερνητικών αξιώσεων τους από την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πλειοψηφία του τοπικού βαμπιρικού πληθυσμού. Σε αυτή τους τη προσπάθεια, θα στρατολογήσουν από νέα ψηφιακά μέσα, μέχρι καρτέλ ναρκωτικών, μισθοφόρους και άλλα.

Το Καρθικό Κίνημα εντοπίζει τις ρίζες του στα τέλη του 18ου αιώνα κατά την εποχή των επαναστάσεων. Εμπνευσμένος από την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση, ο ριζοσπαστικός Kindred άρχισε να αμφισβητεί τα παλιά αριστοκρατικά τάγματα που κυριαρχούσαν στην κοινωνία του Kindred για αιώνες. Μεταξύ των πρώιμων φιγούρων ήταν ο Emmanuel Baptiste Carth, ένας Παριζιάνος αποστάτης από το Lancea et Sanctum, του οποίου το μανιφέστο Contre Les Vampires Patriarcals ζητούσε την ανατροπή της κυριαρχίας των Γηραιών. Αν και ο Carth συνάντησε τον Τελικό Θάνατο κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, οι ιδέες του επιβίωσαν, εμπνέοντας την πρώιμη ανάπτυξη του Καρθιανού Κινήματος.

Όταν οι θνητοί Έλληνες ξεσηκώθηκαν το 1821 ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία, ξέσπασαν και οι πρώτες σπίθες επαναστατικής σκέψης ανάμεσα στους αδικημένους της “Pax Invicta” μεταξύ των Ανίκητων και των al-Amin στη Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα. Η αρχή έγινε με τον Πρίγκιπα Μάνης, εκ των Gangrel Invictus, Αλέξανδρο Σάββα ο οποίος και αυτομόλυσε στις τάξεις του Κινήματος. Το ίδιο έπραξε και η πρεσβυτέρα των Invictus των Αθηνών, Ισιδώρα Βατατζή, η οποία και πήρε για λίγα χρόνια την εξουσία της πόλης. Οι Ανίκητοι, αφού άφησαν τους Καρθιανούς να ξεφορτωθούν τους Οθωμανούς πρώην συμμάχους τους, απάντησαν με ακόμη μεγαλύτερη σφοδρότητα από αυτή των επαναστατημένων. Ο Αλέξανδρος υποχώρησε στη Πάτρα, όπου και διετέλεσε μέχρι πριν από λίγα χρόνια Καρθιανός Πρίγκιπας, ενώ η Ισιδώρα Βατατζή θανατώθηκε στα χέρια του Ventrue Καλλικράτη, ο οποίος κυβέρνησε την Αθήνα μέχρι τη περίοδο της Χούντας.

Οι πρώτοι ξεσηκωμοί και ο θάνατος του status quo της Τουρκοκρατίας σήμανε και τον μεγάλο, ψυχρό πόλεμο επιρροής των Συμμαχιών στις Ελληνικές πόλεις.

Τον 20ο αιώνα, το Καρθιανό Κίνημα βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο μιας μεγάλης σύγκρουσης κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Έλληνες Καρθιανοί ευθυγραμμίστηκαν με τη θνητή Αντίσταση, χρησιμοποιώντας τις ικανότητές τους για να σαμποτάρουν τις ναζιστικές επιχειρήσεις και να βοηθήσουν τους αντάρτες. Μετά τον πόλεμο, οι Καρθιανοί υποστήριξαν τους αριστερούς παρτιζάνους στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949), πολεμώντας ενάντια στις βασιλικές δυνάμεις που υποστηρίχθηκαν από τους Invictus και τους Lancea et Sanctum.

Αν και πολλοί Καρθαίοι κυνηγήθηκαν και καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κατάφεραν να διατηρήσουν μια υπόγεια παρουσία, ιδιαίτερα στις πόλεις της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, ενώ η Πάτρα παρέμεινε ακλόνητη. Ο Εμφύλιος Πόλεμος σηματοδότησε ένα βασικό κεφάλαιο στον αγώνα των Καρθιανών ενάντια στην εδραιωμένη εξουσία στην Ελλάδα, αν και είχε επίσης ως αποτέλεσμα μεγάλες απώλειες για το Κίνημα.

Την πολύπαθη δεκαετία του 1960, ο χαρισματικός Παύλος Μαβίνης του Κινήματος της Πάτρας κάλεσε σε πανελλήνια εξέγερση κατά των Invictus και των επιρροών τους στην θνητή κυβέρνηση. Εμπνευσμένος από τους αγώνες της Αντίστασης και του Εμφυλίου, ήλπιζε σε μια ανατροπή των συντηρητικών πιονιών του Πρώτου και του Δεύτερου Οίκου στη θνητή κοινωνία. Παρότι το κάλεσμα του Μαβίνη αντήχησε σε νεαρούς Ομόαιμους και αποτέλεσε σοβαρή απειλή για την εξουσία του Καλλικράτη στην Ελληνική πρωτεύουσα, το Κίνημα παραλίγο να έρθει αντιμέτωπο με τη πανωλεθρία. Προδομένος από έναν στενό σύντροφό του, ο Μαβίνης συνελήφθη από τον Σερίφη της Αθήνας και καταδικάστηκε σε Τελικό Θάνατο στον χώρο του Ηλυσίου ώστε να στείλει μήνυμα στους απανταχού επίδοξους επαναστάτες.

Παρανοϊκός μετά τις συνεχιζόμενες απειλές κατά της εξουσίας του, ο Καλλικράτης θα επενδύσει σοβαρές επιρροές στη Χούντα των Συνταγματαρχών (αν δεν την ορχήστρωσε και ο ίδιος, σε συνεννόηση με ξένους Ανίκητους). Αυτό του το λάθος είναι και που θα του στοιχίσει εν τέλει την εξουσία, καθώς αποξένωσε αρκετά νεότερα μέλη της Συμμαχίας και της Αυλής του. Με τον ερχομό της αντιπολίτευσης και την άνοδο της ακραίας εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, ένας Daeva ονόματι Νικόλαος Τούσης, γνωστός και ως ο «Φιλόσοφος», θα διεκδικήσει και θα πάρει την εξουσία, μεταφέροντας το Ηλύσιο στην καρδιά του Κινήματος: την Πλατεία Εξαρχείων. Τις επόμενες δεκαετίες, ο Τούσης θα κυβερνήσει την Αθήνα με εκτενή χρήση παρόμοιων θνητών ομάδων, καταπνίγοντας οποιαδήποτε αντιπολίτευση τολμούσε να αμφισβητήσει τον έλεγχο των Καρθιανών στη πόλη.

Το Καρθιανό Κίνημα έχει μία μοναδική, υπερφυσικά επιβεβλημένη μορφή διακυβέρνησης, όπου το ίδιο το Αίμα υπακούει στους νόμους που οι Καρθιανοί θεσπίζουν. Σε domains που ελέγχονται από το Κίνημα, οι κανόνες που θεσπίζει η Συμμαχία μπορούν να τροποποιήσουν τη φύση της ύπαρξης των Ομόαιμων, ενισχύοντας τον έλεγχο τους πάνω στη πόλη και διασφαλίζοντας την συμμόρφωση με τα ιδανικά τους.

Πρόεδρος (Premier): Καρθιανός Πρίγκιπας. Επιμελητής (Prefect): Υπεύθυνος Ομόαιμος για τις καθημερινές οργανωτικές υποχρεώσεις των Καρθιανών Δικαστής (Magistrate): Αποφασίζει σε θέματα Carthian Law, υπεύθυνος για την κωδικοποίηση νόμων και τη διασφάλιση της δικαιοσύνης εντός του domain. Μυρμιδόνας (Myrmidon): Αμερόληπτη φιγούρα η οποία επιλύει ιδεολογικές διαφωνίες εντός της Συμμαχίας, χρησιμοποιώντας την κρίση του για να εξισορροπήσει ανταγωνιστικές φράξιες. Σερίφης: Σε αντίθεση με τους Σερίφηδες άλλων Συμμαχιών, οι Καρθιανοί που φέρουν το τίτλο αυτό εφαρμόζουν τον Καρθιανό νόμο εντός του domain, όχι μόνο τις αποφάσεις του Πρίγκιπα. Γραμματέας (Clerk): Υπεύθυνος για τη διαχείριση και τη γραφειοκρατία του τομέα των Καρθιανών. Φρουρός (Bailiff): Πράκτορας των αξιωματούχων των Καρθιανών, χειρίζεται ζητήματα όπως διαφορές και διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τους νόμους.