Οι Nosferatu είναι μια πατριά βρικολάκων γνωστή για τη σιωπηλή, ωμή δύναμη τους και τον τρόμο που εμπνέουν στους άλλους. Το πιο χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι οι φρικτές σωματικές παραμορφώσεις τους ή οι αλλόκοσμες αύρες τους, οι οποίες ποικίλλουν από ελαφρές έως τρομακτικές. Οι Nosferatu είναι κυρίαρχοι του Nightmare discipline, χρησιμοποιώντας τον φόβο ως κύριο εργαλείο ελέγχου. Γνωστοί και ως Στοιχειά, αυτοί οι βρικόλακες ενσαρκώνουν τις πιο σκοτεινές και τρομακτικές πτυχές της βαμπιρικής ύπαρξης.

• Μυθική Προέλευση: Η καταγωγή των Nosferatu, όπως και των περισσότερων clans, είναι θαμμένη κάτω από μύθους και θρύλους. Σύμφωνα με κάποιους από αυτούς, ήταν τα πτώματα που ξέρασε η γη λόγω των αμαρτημάτων τους. Άλλες ιστορίες λένε πως ήταν κάτι λιγότερο από Ομόαιμοι, όταν συνάντησαν και καταβρόχθισαν το Αίμα των χθόνιων και μεταμορφώθηκαν σε κάτι που μπορούσε να επιβιώσει πιο εύκολα στον σκοτεινό, υπόγειο κόσμο, μακριά από το φως του ηλίου. Στην Κλασική Αθήνα τους συναντάμε ως Νοσοφόρους, μεταδότες ασθενειών και υπαίτιους για τον Λοιμό των Αθηνών που στοίχισε στη πόλη τη νίκη στους Πελοποννησιακούς Πολέμους.
• Κλασική Αρχαιότητα: Λαθρέμποροι, διακινητές σκλάβων, και οι αόρατες δυνάμεις που έλεγχαν τα θεραπευτήρια του Ασκληπιού για σοβαρές ασθένειες, οι Νοσοφόροι της εποχής πήγαιναν εκεί που οι άλλες Πατριές δεν άντεχαν να πάνε. Ένας πανικός της εποχής που έλεγε πως οι χθόνιοι θεοί πάνω στους οποίους οι Αδελφοί Σκώληκες, οι προγεννήτορες των Nosferatu, είχαν διαπράξει ψυχοβρωσία, ζούσαν ακόμη, οδήγησε τους Nosferatu να επεκτείνουν κατά πολύ τις υπόγειες πολιτείες και κατακόμβες τους σε αναζήτηση αυτού του εχθρού. Ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη Πατριά στη Σπάρτη, μετά τους Gangrel.
• Βυζαντινή Περίοδος: Οι Nosferatu της Βυζαντινής Ελλάδας εδραίωσαν τη θέση τους στην Ανατολική Εκκλησία του Λογγίνου και στα μοναστήρια της θνητής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αρκετοί Νοσοφόροι επίσης ανέπτυξαν επιρροή στις φυλακές και τους τόπους βασανιστηρίων, αποσπώντας επιρροή και πληροφορίες από τους φυλακισμένους, και χάρες από έκπτωτους αριστοκράτες που ικέτευαν για τις ζωές τους.
• Λατινοκρατία: Κατά τη Λατινική περίοδο, οι Νοσοφόροι αναδείχτηκαν σε προστάτες της Βυζαντινής κληρονομίας και της Ανατολικής Lancea et Sanctum, ενάντια στους εισβολείς. Ανάμεσα στους Φράγκους διαδόθηκαν αρκετές ιστορίες για τους Έλληνες δαίμονες που τους καταδίωκαν μέσα στη νύχτα για τα ατοπήματα της ημέρας. Εδραιώθηκαν στη Θεσσαλονίκη.
• Τουρκοκρατία: Κάποιοι Nosferatu επεκτάθηκαν και στην ύπαιθρο, και τότε η λαογραφία γεμίζει αναφορές σε Καλικάντζαρους, στοιχειά και δράκους των λιμνών. Στον ερημωμένο Ελλαδικό, συχνά τρέφονταν από ενέδρες σε περιπλανώμενες περιπόλους ή ομάδες Κλεφτών και Αρματωλών. Οι Σκώληκες της Θεσσαλονίκης κατάφεραν να πάρουν την πόλη, υπό τον Αρχιεπίσκοπο Νικόδημο Θεόδωρο.

Το Embrace των Nosferatu είναι μια τρομακτική και συχνά σκληρή διαδικασία. Πολλοί Nosferatu γίνονται Ομόαιμοι από εκδίκηση ή μίσος, και τα σώματά τους μεταμορφώνονται σε φρικτές μορφές που αντικατοπτρίζουν το εσωτερικό τους τέρας. Το Beast των Nosferatu εκδηλώνεται ως μια εξέγερση της σάρκας και του μυαλού, μετατρέποντάς τους σε τρομακτικούς θηρευτές. Όταν ένας Nosferatu τρέφεται, το Kiss του γεμίζει το θύμα με απόλυτο τρόμο, παραλύοντάς το με αγωνία.

Οι Nosferatu υποφέρουν από την Lonely Curse, η οποία τους απομονώνει από την κανονική κοινωνική αλληλεπίδραση. Αυτή η κατάρα εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους, όπως φρικτές σωματικές παραμορφώσεις, απαίσιες μυρωδιές ή υπερφυσικά φαινόμενα, όπως τρεμοπαίξιμο των φώτων ή κινούμενες σκιές. Όποια μορφή και αν λάβει, η Lonely Curse εξασφαλίζει ότι οι Nosferatu είναι για πάντα απόβλητοι, ανίκανοι να συνδεθούν με τους άλλους σε βαθύτερο επίπεδο. Οι Elder Nosferatu είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αυτή την κατάρα, απομακρυνόμενοι όλο και περισσότερο από την ανθρωπιά τους όταν βρίσκονται μακριά από τους Touchstones τους.